Wij gebruiken noodzakelijke cookies om de site te laten werken. Met jouw toestemming gebruiken we ook cookies voor statistiek, zodat we zien hoe de site gebruikt wordt en hem kunnen verbeteren, en voor marketing, zodat we advertenties kunnen meten en tonen. Je kunt je keuze altijd wijzigen via Cookie-instellingen onderaan elke pagina. Lees de cookieverklaring
NoodzakelijkAltijd aan
Nodig om de site te laten werken, zoals je winkelwagen en het onthouden van deze keuze.
Google Analytics en vergelijkbare diensten laten ons zien hoe bezoekers de site gebruiken, zodat we hem kunnen verbeteren.
Hiermee meten we of onze advertenties werken en tonen we advertenties die bij je interesses passen, onder meer via Google, Meta (Facebook en Instagram), LinkedIn en Microsoft.
Van ruwe DNA-data naar duidelijke behandeladviezen.
Zo complex als DNA-technologie is, zo eenvoudig werkt het iGenius DNA-dashboard. Je cliënt neemt wat speeksel af, en zodra de resultaten verwerkt zijn, zie je ze overzichtelijk in het dashboard: per onderdeel, met aandachtspunten en adviezen.
De snelste manier om het iGenius-dashboard te leren kennen.
Bekijk deze demo van 3 minuten. Dan zie je meteen hoe je door de uitslagen van je cliënt gaat, en hoe je van inzicht naar advies komt. Hieronder lees je wat er allemaal in het dashboard zit.
Demo van het iGenius DNA-dashboard3 minuten · De video speelt via YouTube.
Gemaakt voor de behandelpraktijk
Genetisch inzicht, vertaald naar je behandeling.
Resultaten en adviezen zijn gebaseerd op meer dan 10.000 gevalideerde studies. De farmacogenetica volgt de richtlijnen van de KNMP en DPWG, en ons wetenschappelijk team werkt de database doorlopend bij.
KleurcodesElk resultaat heeft een kleur. Zo zie je meteen welke genen normaal zijn en welke aandacht vragen.
Klikbare schema’sVerken genetische routes met schema’s die het verband laten zien tussen genen, biochemische processen en klachten.
Onderbouwing bij elk inzichtKlik op een resultaat voor de toelichting, klinische overwegingen en de wetenschappelijke studies erachter.
Van inzicht naar adviesOverwegingen voor diagnostiek, behandeling en leefstijl, zoals voeding, supplementen of stressreductie.
Jij kiest wat je cliënt zietDeel alleen wat relevant is, in de app of als pdf-rapport, voeg een notitie toe, en zet gevoelige uitslagen achter een reflectieslot.
Support bij vragenOnze genetica-experts helpen je via mail en telefoon.
Wat zit er in het dashboard?
Twee lagen: de aanleg van je cliënt, en de bioprocessen.
Aanleg van je cliëntPersoonlijke kenmerken, aandoeningen en medicijnenDit deel ziet je cliënt zelf ook in de iGene-app. Jij kijkt mee, zodat je het kunt meenemen in je behandeling.
Persoonlijke kenmerken hebben invloed op voeding, gezondheid en fysieke eigenschappen. Denk aan voedselintoleranties (gluten, fructose, lactose), stofwisselings- en bloedstollingsstoornissen en lichamelijke kenmerken. Per kenmerk zie je welke varianten bijdragen, met concrete handvatten.
Per aandoening zie je of je cliënt een verhoogd of verlaagd genetisch risico heeft, met de relevante genvarianten, een wetenschappelijke toelichting en praktische leefstijladviezen. Te gebruiken in behandelplannen, leefstijlbegeleiding of preventieve zorgadviezen.
Meer dan 95% van de mensen heeft één of meer varianten waarvoor een aangepast doseringsadvies geldt. Per enzym, transporteiwit of HLA-typering zie je wat dat betekent voor afbraak, activatie, opname of gevoeligheid, op basis van de richtlijnen van KNMP/DPWG. Voor uitgebreidere farmacogenetica is er iGene Pharmaco met het PGx Dose Support-systeem.
Inzicht in een aantal veelvoorkomende aandoeningen die een rol kunnen spelen bij vruchtbaarheid, zwangerschap en zwangerschapsverlies, met de onderliggende processen per aandoening.
BioprocessenDe 7 processen die het lichaam draaiende houdenDe kern van je analyse: hoe processen als methylatie, ontgifting en inflammatie bij je cliënt verlopen, met de betrokken enzymen en de schema's uit het dashboard.
Proces 1 van 7
Methylatie
Methylering, methylatie of 'one-carbon metabolism' is een essentieel proces dat in alle cellen van het lichaam plaatsvindt. Hier zijn verschillende enzymen bij betrokken, waaronder MTHFR, MTR, MTRR, BHMT, CBS. Methylatie is van belang bij vele uiteenlopende processen, zoals de aanmaak van energie, expressie van genen (epigenetica), ontgifting, de vorming en afbraak van hormonen en neurotransmitters en bij de opbouw en herstel van weefsels en cellen.
Genetische varianten kunnen invloed hebben op de werkzaamheid van betrokken methylatie-enzymen. Omdat methylatie een rol speelt bij veel cruciale processen, kan een minder optimale methylatie leiden tot diverse lichamelijke klachten.
Betrokken routes en enzymen
Folaatroute: omzetting naar methionine via MTR, MTRR en MTHFR (met MTHFD)
Betaïne-route: omzetting naar methionine via BHMT
Transsulfuratie-route: omzetting naar cysteïne via CBS, met verdere omzetting naar taurine of glutathion
Methyltransferases zoals COMT, HNMT en BHMT
Genetische factoren
Genetische variaties en mutaties kunnen de functionaliteit van eiwitten, zoals enzymen en receptoren, direct of indirect beïnvloeden. Dit kan gebeuren door een individuele genetische verandering in een enkel gen, maar ook door de interactie met andere genetische of omgevingsfactoren. Een grondige analyse van deze variaties en hun onderlinge samenhang kan waardevolle inzichten opleveren.
Naast genetische aanleg beïnvloeden ook leefstijl- en omgevingsfactoren de methylering. Essentiële co-factoren voor een goed functionerend methyleringsproces zijn vitamine B2, B6, B9 (folaat), B12, serine, methionine, betaïne (TMG), choline en SAM. Genetische variaties zijn daarom zelden de enige oorzaak van een verstoorde methylering, maar ze kunnen wel wijzen op een verhoogd risico op een verminderde methylatiecapaciteit.
Klinische relevantie en andere factoren
Een inefficiënt methyleringsproces wordt geassocieerd met diverse aandoeningen en klachten:
hart- en vaatziekten
stemmingsstoornissen (depressie, angst)
kanker
vermoeidheid
vroegtijdige veroudering
neurale buisdefecten en het syndroom van Down
onverklaarbare miskramen
onvruchtbaarheid (ook bij mannen)
Alzheimer en dementie
insuline resistentie en diabetes
autoimmuunziekten
ADHD
Het proces in beeld
In het dashboard zie je dit schema met de uitslag van je cliënt erin: per stap of een enzym normaal, langzamer of sneller werkt, en welke cofactoren een rol spelen.
Methylatie: folaat-cyclus, methionine-cyclus en transsulfuratie-route, met de B-vitaminen die als co-factor meedoen.
Proces 2 van 7
Detoxificatie
Het lichaam wordt voortdurend blootgesteld aan een grote verscheidenheid aan schadelijke stoffen, zowel van lichaamseigen als lichaamsvreemde herkomst. Deze toxinen kunnen normale lichaamsfuncties verstoren en schade aan weefsels veroorzaken. Om deze schadelijke stoffen effectief te neutraliseren, maakt het lichaam gebruik van een uitgebreid netwerk van detoxificatie-enzymen.
Genetische variaties spelen een belangrijke rol in de effectiviteit van deze enzymen. Wanneer specifieke genetische variaties aanwezig zijn, kan de werking van de detoxificatie-enzymen worden verminderd, wat leidt tot een verstoord ontgiftingsproces. Een inefficiënte ontgifting kan bijdragen aan uiteenlopende fysieke klachten en gezondheidsproblemen.
Betrokken routes en enzymen
Fase 0: opname via transporteiwitten (SLC’s)
Fase 1: modificatie van bindingsplaatsen door oxidatie, reductie, hydrolyse of hydroxylatie, onder meer door CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, CYP3A5, NQO1, PON1 en de alcoholdehydrogenasen
Fase 2: conjugatie via glutathion (GST’s), glucuronidatie (UGT’s), sulfatie (SULT’s), acetylatie (NAT’s) en methylatie (MT’s)
Fase 3: export via transporteiwitten (ABC’s)
Genetische factoren
Genetische variaties en mutaties kunnen van cruciaal belang zijn voor de functionaliteit van eiwitten, zoals enzymen of transporteiwitten. Dergelijke genetische afwijkingen kunnen leiden tot een verminderde activiteit, volledige inactiviteit of juist een versnelde werking van een enzym.
Niet elk individueel afwijkend enzym of transporteiwit heeft dezelfde impact – dit hangt grotendeels af van het type toxine dat gemetaboliseerd moet worden. Door te kijken naar combinaties van enzymen en genetische varianten kan beter inzicht worden verkregen in de effectiviteit van het totale detoxificatieproces.
Klinische relevantie en andere factoren
Voor een effectieve ontgifting is het essentieel dat beide fasen van de detoxificatie efficiënt verlopen. Wanneer fase 2 vertraagd werkt, kunnen de oxiderende tussenproducten die tijdens fase 1 worden gevormd, niet snel genoeg verder worden gemetaboliseerd. Dit kan leiden tot de opstapeling van schadelijke tussenproducten, die weefselschade kunnen veroorzaken.
Voor een optimale werking van deze enzymen zijn cofactoren vereist, waaronder vitamine B2, B3, B6, B12, C, foliumzuur, ijzer, zink, koper, magnesium, mangaan, selenium en molybdeen. Ook de darmflora en de zuurgraad van de urine hebben invloed op het detoxificatieproces.
Het proces in beeld
In het dashboard zie je dit schema met de uitslag van je cliënt erin: per stap of een enzym normaal, langzamer of sneller werkt, en welke cofactoren een rol spelen.
Detoxificatie in vier fasen: van opname (fase 0) tot afvoer via gal, nieren en huid (fase 3).
Proces 3 van 7
Oxidatieve stress
Tijdens de vele chemische processen in het lichaam ontstaan reactieve stoffen, zoals zuurstofradicalen (ROS). Deze kunnen celmembranen, enzymen, DNA en andere structuren beschadigen, wat bekend staat als oxidatieve stress. Het lichaam beschermt zich hiertegen door een samenwerkende combinatie van antioxiderende enzymen, lichaamseigen antioxidanten en antioxiderende stoffen uit voeding.
Genetische varianten beïnvloeden de effectiviteit van antioxiderende enzymen en kunnen de neutralisatie van zuurstofradicalen verstoren. Wanneer oxidatieve stress onvoldoende wordt geneutraliseerd, kan dit (op lange termijn) bijdragen aan verschillende gezondheidsklachten.
Betrokken routes en enzymen
Superoxide dismutase (SOD1, SOD2, SOD3): zet ROS om in waterstofperoxide (H2O2)
Katalase (CAT) en glutathion peroxidase (GPx): breken waterstofperoxide af tot water en zuurstof
Glutathiontransferases (GST’s)
NOS3 (eNOS) en glucose-6-fosfaat-dehydrogenase (G6PD)
Genetische factoren
Genetische variaties en mutaties kunnen de functionaliteit van enzymen beïnvloeden. Voor veel antioxidatieve enzymen zijn polymorfismen bekend die een aanzienlijke impact kunnen hebben op de enzymactiviteit.
Een enkele afwijking hoeft echter niet direct tot problemen te leiden. Daarom wordt de combinatie van betrokken antioxidatieve enzymen inzichtelijk gemaakt, wat kan helpen bij het begrijpen van onverklaarde klachten. Daarnaast kunnen gerichte adviezen worden gegeven om zwakke schakels te ondersteunen.
Klinische relevantie en andere factoren
Veel aandoeningen en tekenen van veroudering worden in verband gebracht met radicaalschade, die na verloop van tijd onherstelbare sporen kan achterlaten. Hart- en vaatziekten, longaandoeningen, diabetische complicaties en kanker zijn enkele voorbeelden.
Naast genetische aanleg spelen ook leefstijl- en omgevingsfactoren een cruciale rol in de bescherming tegen oxidatieve schade. Een gezond voedingspatroon met voldoende cofactoren en antioxidanten, een gezonde darmflora, een gebalanceerd stressniveau en voldoende lichaamsbeweging kunnen genetische zwakten geheel of gedeeltelijk compenseren.
Het proces in beeld
In het dashboard zie je dit schema met de uitslag van je cliënt erin: per stap of een enzym normaal, langzamer of sneller werkt, en welke cofactoren een rol spelen.
Oxidatieve stress: de enzymen die ROS onschadelijk maken, zoals SOD, CAT en GPX.
Proces 4 van 7
Oestrogenen
Een optimale hoeveelheid en balans van oestrogenen, gecombineerd met een efficiënte ontgifting, is essentieel voor de gezondheid. Wanneer de hormoonhuishouding uit evenwicht raakt, kan dit leiden tot oestrogeendominantie: een situatie waarbij sterk werkende oestrogenen in overmaat aanwezig zijn. Dit kan het gevolg zijn van een verhoogde aanmaak of een vertraagde afbraak van oestrogenen.
Genetische varianten spelen een cruciale rol in de enzymactiviteit die betrokken is bij zowel de aanmaak als de afbraak van oestrogenen. Afwijkingen in deze processen kunnen de hormoonbalans verstoren en bijdragen aan diverse gezondheidsklachten.
Betrokken routes en enzymen
Synthese: CYP17A1 en CYP19A1 (aromatase)
Hydroxylering: CYP1B1 (4-hydroxy-vorm), CYP1A1, CYP1A2 en CYP3A4/5 (2- en 16α-hydroxy-vorm)
Methylering via COMT, met SAM als cofactor
Quinones: recycling via NQO1 en eliminatie via glutathiontransferases (GST’s)
Buffering via glucuronidatie en sulfatie: UGT1A1, SULT1A1 en SULT1E1
Genetische factoren
Genetische variaties en mutaties kunnen van wezenlijk belang zijn voor de functionaliteit van eiwitten, zoals enzymen. Ook binnen het oestrogeenmetabolisme zijn polymorfismen bekend die de enzymactiviteit aanzienlijk kunnen beïnvloeden. Hoewel niet alle variaties even grote gevolgen hebben, biedt een gecombineerde analyse van de betrokken enzymen waardevol inzicht in de algehele efficiëntie van dit metabolische proces.
Naast genetische aanleg spelen ook omgevingsfactoren een cruciale rol. Exogene stoffen, zoals xeno-oestrogenen (bijv. pesticiden, parabenen, ftalaten, PCB’s, additieven, cosmetica, parfum en schoonmaakmiddelen), evenals fyto-oestrogenen, kunnen als endocrine disruptors de hormoonhuishouding beïnvloeden.
Klinische relevantie en andere factoren
Oestrogeendominantie wijst op een disbalans tussen oestrogenen en progesteron, waarbij er een overmaat aan sterk werkende oestrogenen is. Mogelijke symptomen van oestrogeendominantie (hyperoestrogenisme):
onregelmatige menstruatie
verergerde PMS-symptomen
gezwollen en gevoelige borsten
fibrose en cysten in de borsten
opgeblazen gevoel (bloating)
verminderd libido
abdominale gewichtstoename
stemmingswisselingen
hoofdpijn
slapeloosheid
vermoeidheid
hersenmist
angst en paniekaanvallen
lethargie en depressie
Het proces in beeld
In het dashboard zie je dit schema met de uitslag van je cliënt erin: per stap of een enzym normaal, langzamer of sneller werkt, en welke cofactoren een rol spelen.
Oestrogenen: van aanmaak tot afbraak en afvoer.
Proces 5 van 7
Neurotransmitters
Neurotransmitters zijn signaalstoffen die de communicatie tussen zenuwcellen (neuronen) in het zenuwstelsel mogelijk maken. Belangrijke neurotransmitters zijn dopamine, noradrenaline, adrenaline, histamine, serotonine, oxytocine, endorfine en GABA. Elke neurotransmitter kan binden aan verschillende receptoren, wat leidt tot uiteenlopende fysiologische en psychologische reacties.
Genetische variaties beïnvloeden enzymen die betrokken zijn bij de synthese en afbraak van neurotransmitters. Daarnaast kunnen genetische variaties de functionaliteit van receptoren veranderen. Een verminderde enzymactiviteit kan leiden tot een vertraagde aanmaak of afbraak van neurotransmitters, waardoor hun balans verstoord raakt.
Betrokken routes en enzymen
Dopamine: aanmaak via TH en DDC, afbraak via COMT, MAOA en MAOB, en de receptoren DRD1 tot en met DRD4
(Nor)adrenaline: afbraak via COMT, MAOA en ALDH2, en de β2-receptor (ADRB2)
Serotonine: de 5-HT1A- en 5-HT2A-receptoren
Histamine: aanmaak via HDC, afbraak via DAO (AOC1), HNMT en mogelijk NAT2
Oxytocine (OXTR) en endorfine (OPRM1)
Genetische factoren
Genetische variaties en mutaties kunnen de functionaliteit van eiwitten, zoals enzymen en receptoren, aanzienlijk beïnvloeden. Ook bij de aanmaak, afbraak en activatie van neurotransmitters zijn polymorfismen bekend. Hoewel niet alle functionele afwijkingen grote gevolgen hebben, biedt een analyse van de gecombineerde activiteit van enzymen en receptoren waardevolle inzichten in de algehele efficiëntie van dit proces.
Klinische relevantie en andere factoren
Wanneer bepaalde neurotransmitters vertraagd worden aangemaakt of afgebroken, bijvoorbeeld door minder actief werkende enzymen, kan de balans in neurotransmitters verstoord raken. Dit kan leiden tot een breed scala aan psychische of neurodegeneratieve klachten, afhankelijk van de betrokken neurotransmitter.
Naast genetische aanleg zijn ook andere factoren van belang. Zo kunnen (jeugd)trauma’s, opvoeding, leefstijl- en omgevingsfactoren, zoals eetpatroon, voldoende cofactoren, stress, beweging en darmflora, van invloed zijn op de genetische programmering (epigenetica).
Het proces in beeld
In het dashboard zie je dit schema met de uitslag van je cliënt erin: per stap of een enzym normaal, langzamer of sneller werkt, en welke cofactoren een rol spelen.
Dopamine, (nor)adrenaline en serotonine: aanmaak en afbraak.
Histamine: aanmaak en afbraak.
Proces 6 van 7
Vitamines en mineralen
Vitamines en mineralen zijn onmisbare voedingsstoffen die een cruciale rol spelen bij tal van lichaamsfuncties. Voor een optimale opname, transport, activatie, recycling en soms uitscheiding zijn specifieke eiwitten nodig. Zonder deze eiwitten kunnen vitamines niet effectief door het lichaam worden benut.
Genetische varianten beïnvloeden de werking van enzymen en transporteiwitten die betrokken zijn bij deze processen. Hierdoor kunnen individuele verschillen in vitaminebehoefte ontstaan, wat een gepersonaliseerde benadering van voeding en suppletie essentieel maakt.
Betrokken routes en enzymen
Opname, transport, activatie, excretie en recycling van vitamines
Vitamine A, D, C en E en de B-vitamines, die als cofactoren enzymatische omzettingen ondersteunen
Water- en vetoplosbare vitamines
Genetische factoren
Sommige vitamines zijn pas werkzaam nadat ze in hun actieve vorm zijn omgezet. Dit proces wordt gereguleerd door enzymen, waarvan de werking kan worden beïnvloed door genetische variaties. Genetische verschillen kunnen de opname, het transport, de activatie, excretie en de recycling van vitamines beïnvloeden, wat leidt tot individuele verschillen in vitaminebehoefte.
Klinische relevantie en andere factoren
Dit vakgebied, bekend als nutrigenetica, maakt het mogelijk om gepersonaliseerde voedingsadviezen te ontwikkelen op basis van iemands genetische constitutie. Door deze kennis toe te passen, kan voeding beter worden afgestemd op individuele behoeften, wat de effectiviteit van vitamine-inname optimaliseert.
Schematische weergave: nog niet beschikbaar in de beeldbank, wordt aangevuld.
Proces 7 van 7
Inflammatie
Ontstekingen, ook wel inflammatie genoemd, zijn natuurlijke beschermingsmechanismen van het lichaam tegen ziekteverwekkers, schadelijke stoffen en beschadigde cellen of weefsels. Dit proces omvat een complexe keten van biochemische reacties, waarbij immuuncellen, bloedcellen en cytokines (ontstekingsbevorderende stoffen) een cruciale rol spelen.
Genetische varianten beïnvloeden de werking van inflammatie-enzymen en cytokines, wat kan leiden tot een verstoorde balans in de ontstekingsreactie. Een verhoogde neiging tot inflammatie wordt in verband gebracht met diverse gezondheidsklachten en aandoeningen.
Betrokken routes en enzymen
Pro-inflammatoire cytokines, zoals IL-1A, IL-1B, IL-6 en TNFα
De anti-inflammatoire cytokine IL-10
De samenhang met oxidatieve stress (ROS)
Genetische factoren
Genetische variaties en mutaties kunnen een wezenlijke invloed hebben op de functionaliteit van een eiwit, zoals een enzym of een receptor. Ook de activiteit van zowel pro- als anti-inflammatoire cytokines wordt mede door genetische factoren bepaald, wat bijdraagt aan individuele verschillen in ontstekingsgevoeligheid.
Klinische relevantie en andere factoren
Een verhoogde inflammatiegevoeligheid wordt in verband gebracht met uiteenlopende klachten en aandoeningen, waaronder vermoeidheid, allergieën, auto-immuunziekten, hart- en vaatziekten, obesitas, diabetes, Alzheimer en depressie. Chronische, laaggradige ontsteking (Low Grade Inflammation) vormt de basis van veel westerse ziektebeelden.
Naast genetische aanleg spelen ook omgevings- en leefstijlfactoren een rol bij inflammatie, zoals stress, geslachtshormonen, oxidatieve stress, voeding, darmgezondheid en darmflora. Met name het voedingspatroon en de daarmee samenhangende darmflora is hierin cruciaal.
Het proces in beeld
In het dashboard zie je dit schema met de uitslag van je cliënt erin: per stap of een enzym normaal, langzamer of sneller werkt, en welke cofactoren een rol spelen.
Pro- en anti-inflammatoire signaalstoffen.
Benieuwd wat DNA‑analyse in jouw praktijk kan betekenen?