Wij gebruiken noodzakelijke cookies om de site te laten werken. Met jouw toestemming gebruiken we ook cookies voor statistiek, zodat we zien hoe de site gebruikt wordt en hem kunnen verbeteren, en voor marketing, zodat we advertenties kunnen meten en tonen. Je kunt je keuze altijd wijzigen via Cookie-instellingen onderaan elke pagina. Lees de cookieverklaring
NoodzakelijkAltijd aan
Nodig om de site te laten werken, zoals je winkelwagen en het onthouden van deze keuze.
Google Analytics en vergelijkbare diensten laten ons zien hoe bezoekers de site gebruiken, zodat we hem kunnen verbeteren.
Hiermee meten we of onze advertenties werken en tonen we advertenties die bij je interesses passen, onder meer via Google, Meta (Facebook en Instagram), LinkedIn en Microsoft.
Als zwangerschap niet vanzelfsprekend is, wil je weten waar je staat.
Genetische factoren kunnen invloed hebben op je vruchtbaarheid, maar ook op het verloop van een zwangerschap. Toch worden ze niet standaard onderzocht. Met deze add-on brengt je iGene-test ze wél in kaart, uit dezelfde speekselafname.
Soms vertelt standaardonderzoek niet het hele verhaal.
Een standaard vruchtbaarheidsonderzoek bestaat meestal uit een gesprek, bloedonderzoek en een echo. Die onderzoeken zijn belangrijk: ze laten zien hoe je lichaam op dat moment werkt, en vaak wordt zo een mogelijke oorzaak gevonden.
Toch blijft bij ongeveer 1 op de 4 stellen onduidelijk waarom een zwangerschap uitblijft. Hormoonwaarden kunnen per dag of per cyclus verschillen, en aandoeningen zoals PMOS en endometriose worden niet altijd meteen herkend.
Je genetische aanleg verandert niet. Daardoor kan de test aanwijzingen geven die bij standaardonderzoek niet zichtbaar zijn.
Belangrijk: de test laat niet zien of je een aandoening daadwerkelijk hebt. Hij laat zien of je er genetische áánleg voor hebt. Samen met je arts bepaal je welke vervolgstap het best bij jou past.
Is dit iets voor jou?
Meer dan 20% van de vrouwen heeft een aandoening die de vruchtbaarheid kan beïnvloeden. Vaak weet je dat zelf niet. De add-on kan vooral nuttig zijn als je:
een onregelmatige cyclus of hormonale klachten hebt;
hevige of pijnlijke menstruaties hebt;
meerdere miskramen hebt gehad.
Ook zonder kinderwens. Zoek je een verklaring voor hevige of pijnlijke menstruaties, of een onregelmatige cyclus? De test kijkt onder meer naar je aanleg voor PMOS en endometriose.
Probeer je korter dan een jaar zwanger te worden? Dan is deze test meestal nog niet nodig. Bij veel stellen duurt het namelijk enige tijd voordat een zwangerschap ontstaat.
Wat zit erin
5 onderwerpen in twee groepen.
Zwanger worden en blijven
PMOS (voorheen PCOS)
Bij 10 tot 15% van de vrouwen in de vruchtbare leeftijd
Bij PMOS groeien er in de eierstokken meerdere kleine eiblaasjes die niet of slechts gedeeltelijk rijpen. Dat kan leiden tot een onregelmatige eisprong, of het volledig uitblijven ervan. Daardoor kan zwanger worden lastiger zijn. PMOS is de meest voorkomende hormonale aandoening bij vrouwen in de vruchtbare leeftijd.
Polymetabool Ovarium Syndroom (PMOS) heette vroeger Polycysteus Ovarium Syndroom (PCOS). De nieuwe naam past beter bij wat er in het lichaam gebeurt: een verstoring van hormonen en stofwisseling.
Welke klachten geeft het?
Moeilijker zwanger worden, door een onregelmatige eisprong
Een onregelmatige cyclus, of het uitblijven van de menstruatie
Vaker stemmingswisselingen, angst en depressieve gevoelens
Overmatige haargroei in het gezicht en op het lichaam (hirsutisme)
Acne, vooral op kin, kaaklijn en rug
Haaruitval bovenop het hoofd en bij de slapen
Wat zegt je DNA?
PMOS heeft niet één oorzaak, maar je genetische aanleg speelt een belangrijke rol. De test kijkt naar variaties die deze processen kunnen beïnvloeden:
De uitslag laat zien of je genetisch gezien een normale of een verhoogde kans hebt. Een verhoogde kans betekent niet dat je het hebt of krijgt. En een normale kans betekent niet dat je het niet kunt krijgen.
Wat kun je met je uitslag?
Je weet of je aanleg hebt die bij PMOS een rol speelt: in je hormoonhuishouding, je insulinegevoeligheid en de balans tussen de hormonen LH en FSH. Zo begrijp je beter waar een onregelmatige cyclus of moeite met zwanger worden vandaan kan komen. Daardoor kun je gerichter aan de slag, bijvoorbeeld met je leefstijl als eerste stap.
Hoe komt het?
Bij PMOS werken hormonen en stofwisseling niet goed samen. Het lichaam maakt te veel androgenen (mannelijke hormonen) aan, wat het rijpen van eicellen en de eisprong verstoort. Ook is er vaak relatief te veel LH ten opzichte van FSH.
Daarnaast komt insulineresistentie veel voor. Het lichaam maakt dan extra insuline aan, en die stimuleert weer de aanmaak van androgenen. Zo ontstaat een vicieuze cirkel: een belangrijke oorzaak van vruchtbaarheidsproblemen bij PMOS.
Hoe wordt de diagnose gesteld?
Een arts stelt de diagnose meestal met de Rotterdam-criteria: er is sprake van PMOS bij minimaal twee van drie kenmerken. Een onregelmatige of afwezige eisprong, verhoogde androgenen, en cysten in de eierstokken op een echo.
Wat kun je doen?
Leefstijl: Vaak een belangrijke eerste stap. Al een beperkt gewichtsverlies kan bij sommige vrouwen helpen om de eisprong te herstellen. Gezond eten, voldoende bewegen en niet roken dragen bij aan een betere hormoonbalans.
Medicijnen: Zijn leefstijlaanpassingen niet genoeg, dan kan je arts medicijnen overwegen die de eisprong stimuleren.
Vruchtbaarheidsbehandeling: Geven medicijnen niet het gewenste resultaat, dan zijn er verdere opties, zoals hormooninjecties of IVF.
Wanneer is de test zinvol?
Heb je klachten die maar niet verklaard worden, zoals een onregelmatige cyclus of hevige menstruatie? Of lukt het niet om zwanger te worden? Dan kan de uitslag richting geven, voor jou of als aanleiding voor je arts om gerichter te kijken.
Goed om te weten
Veel vrouwen met PMOS worden zonder medische hulp zwanger. PMOS betekent niet dat je onvruchtbaar bent; het kan wel langer duren. PMOS is niet te genezen, maar er zijn mogelijkheden om de klachten te verminderen en de kans op een zwangerschap te vergroten.
De test stelt geen diagnose en stuurt niet direct aan op behandeling. Hij geeft aanvullende informatie op basis van je DNA.
Zwanger worden en blijven
Endometriose
Bij ongeveer 1 op de 10 vrouwen in de vruchtbare leeftijd
Endometriose is een chronische aandoening waarbij weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder groeit, bijvoorbeeld op het buikvlies, de eierstokken of de darmen.
Welke klachten geeft het?
Pijn in de onderbuik, vooral tijdens de menstruatie
Hevige of pijnlijke menstruaties
Pijn bij het vrijen, plassen of de ontlasting
Vermoeidheid
Buikklachten, zoals een opgeblazen gevoel, diarree of verstopping
Moeite om zwanger te worden, doordat verklevingen de eierstokken of eileiders kunnen verstoren
Wat zegt je DNA?
Endometriose ontstaat niet door één oorzaak, maar je genetische aanleg speelt wel een belangrijke rol. De test kijkt naar variaties die deze processen kunnen beïnvloeden:
Afweer: hoe goed je lichaam weefsel buiten de baarmoeder opruimt
De uitslag laat zien of je genetisch gezien een normale of een verhoogde kans hebt. Een verhoogde kans betekent niet dat je het hebt of krijgt. En een normale kans betekent niet dat je het niet kunt krijgen.
Wat kun je met je uitslag?
Je weet of je aanleg hebt die bij endometriose een rol speelt: in je afweer, je ontstekingsreacties, je gevoeligheid voor oestrogeen en de vorming van nieuwe bloedvaten. Zo kan de uitslag richting geven bij hevige menstruatiepijn of aanhoudende bekkenpijn. Daardoor kun je klachten eerder laten onderzoeken, want een vroege diagnose kan helpen om schade te beperken.
Hoe komt het?
Tijdens de menstruatie stroomt bij de meeste vrouwen een deel van het bloed via de eileiders de buikholte in. Normaal ruimt het afweersysteem dat op. Bij endometriose lukt dat niet goed en ontstaat een ontstekingsreactie, die het weefsel juist helpt overleven en groeien. Zo kunnen littekens en verklevingen ontstaan.
Het weefsel reageert op hormonen: het groeit onder invloed van oestrogeen en kan tijdens de menstruatie bloeden. Dat geeft vaak pijn en ontsteking.
Hoe wordt de diagnose gesteld?
Endometriose is lastig vast te stellen, omdat de klachten lijken op die van andere aandoeningen. Vaak duurt het jaren voor de juiste diagnose er is, omdat hevige menstruatiepijn vaak als normaal wordt gezien. Alleen een arts kan endometriose vaststellen, bijvoorbeeld met een echo, MRI of kijkoperatie.
Wat kun je doen?
Vroege diagnose: Kan helpen om schade te beperken. Bespreek aanhoudende klachten daarom met je huisarts of gynaecoloog.
Gezonde leefstijl: Gezond eten, voldoende bewegen, niet roken en stress verminderen kunnen de klachten verlichten.
Medicijnen: Zolang je niet zwanger wilt worden, kan een hormonale behandeling de groei van het weefsel remmen. Bij een kinderwens zijn deze middelen meestal geen optie.
Operatie: Bij ernstige endometriose kan een operatie worden overwogen om weefsel en verklevingen te verwijderen.
Vruchtbaarheidsbehandeling: Afhankelijk van de ernst kan je arts een afwachtend beleid, inseminatie of IVF adviseren.
Wanneer is de test zinvol?
Heb je hevige menstruatiepijn of aanhoudende bekkenpijn? Of lukt het niet om zwanger te worden? Dan kan de uitslag richting geven, voor jou of als aanleiding voor je arts om gerichter te kijken.
Goed om te weten
Veel vrouwen met endometriose worden spontaan zwanger, al kan het langer duren. Bespreek je kinderwens tijdig met je arts, vooral na je 30e.
De test stelt geen diagnose en stuurt niet direct aan op behandeling. Hij geeft aanvullende informatie op basis van je DNA.
Zwanger worden en blijven
Herhaalde miskramen
Bij 1 tot 3% van de vrouwen
Bij herhaald zwangerschapsverlies (recurrent pregnancy loss, RPL) heeft iemand twee of meer miskramen gehad, direct na elkaar of niet. Een miskraam is het spontane verlies van een zwangerschap vóór de 24e week.
Miskramen komen vaker voor dan veel mensen denken. Ongeveer 15% van de vastgestelde zwangerschappen eindigt in een miskraam, en ongeveer 1 op de 4 vrouwen krijgt er minstens één keer mee te maken. Bij de meesten blijft het bij één keer.
Belangrijke oorzaken en factoren
Leeftijd: vóór je 30e is de kans op een miskraam ongeveer 12%, boven de 40 meer dan 50%
Chromosomale afwijkingen bij het embryo
Een verstoorde hormoonbalans bij de moeder, bijvoorbeeld bij PMOS
Een afweersysteem dat te sterk reageert op de zwangerschap
Een afwijkende vorm van de baarmoeder, die de innesteling kan bemoeilijken
Wat zegt je DNA?
Bij herhaalde miskramen spelen vaak meerdere factoren tegelijk een rol; je genetische aanleg is daar één van. De test kijkt naar variaties die in wetenschappelijk onderzoek in verband zijn gebracht met herhaald zwangerschapsverlies, en die deze processen kunnen beïnvloeden:
Bloedstolling
Inflammatie (ontsteking)
Vaatfunctie
Homocysteïne
Betrokken genen o.a.:F5F2MTHFRMTRVEGFNOS3
De uitslag laat zien of je genetisch gezien een normale of een verhoogde kans hebt. Een verhoogde kans betekent niet dat je het hebt of krijgt. En een normale kans betekent niet dat je het niet kunt krijgen.
Wat kun je met je uitslag?
Je weet of je aanleg hebt die in verband is gebracht met herhaald zwangerschapsverlies: in je bloedstolling, ontstekingsreacties, vaatfunctie en homocysteïne. Zo krijg je meer zicht op wat bij jou een rol kan spelen. Daardoor kun je met je arts bespreken of extra begeleiding tijdens een volgende zwangerschap zinvol is, en werk je met je leefstijl aan een betere uitgangspositie.
Hoe komt het?
Bij de meeste miskramen blijft de oorzaak onbekend: slechts bij 15 tot 20% wordt een duidelijke medische oorzaak gevonden. Bij vroege miskramen, tot ongeveer 12 weken, ligt de oorzaak meestal bij het embryo. Bij latere miskramen wordt vaker een oorzaak bij de moeder gevonden.
Wat kun je doen?
Gezonde leefstijl: Stoppen met roken, geen alcohol, een gezond gewicht en voldoende bewegen kunnen bijdragen aan een betere uitgangspositie. Foliumzuur slikken wordt standaard aangeraden bij een kinderwens.
Behandeling van onderliggende oorzaken: Wordt er een oorzaak gevonden, zoals een hormonale stoornis of een afwijking aan de baarmoeder, dan kan je arts een gerichte behandeling voorstellen.
Extra begeleiding tijdens de zwangerschap: Bij een verhoogde kans op herhaald zwangerschapsverlies kan je arts extra controles overwegen.
Wanneer is de test zinvol?
Heb je meerdere miskramen gehad? Of lukt het bij IVF niet om een embryo in te laten nestelen? Dan kan de uitslag richting geven, voor jou of als aanleiding voor je arts om gerichter te kijken.
Goed om te weten
Ook na meerdere miskramen zijn de vooruitzichten voor veel vrouwen goed. Bespreek je situatie met je arts om samen de beste aanpak te bepalen.
De test stelt geen diagnose en stuurt niet direct aan op behandeling. Hij geeft aanvullende informatie op basis van je DNA.
Tijdens de zwangerschap
Zwangerschapsdiabetes
Bij 5 tot 10% van de zwangere vrouwen
Zwangerschapsdiabetes is een tijdelijke vorm van diabetes die tijdens de zwangerschap ontstaat, meestal in het tweede trimester. Het lichaam heeft dan moeite om de bloedsuiker in balans te houden. Het is goed te behandelen: vaak is anders eten en meer bewegen genoeg, soms is medicatie nodig.
Welke klachten geeft het?
Meestal weinig of geen duidelijke klachten; vaak wordt het bij toeval ontdekt
Onbehandeld kan het leiden tot complicaties, zoals een hoog geboortegewicht van de baby
Het verhoogt het risico op diabetes type 2 op latere leeftijd, voor moeder en kind
Wat zegt je DNA?
Zwangerschapsdiabetes ontstaat niet door één oorzaak, maar je genetische aanleg speelt wel een belangrijke rol. De test kijkt naar variaties die deze processen kunnen beïnvloeden:
Suikerverwerking: variaties waardoor je lichaam minder goed reageert op insuline
Insulineproductie: variaties die invloed hebben op de cellen die insuline aanmaken
Betrokken genen o.a.:GCKGCKRIRS1SLC30A8TCF7L2
De uitslag laat zien of je genetisch gezien een normale of een verhoogde kans hebt. Een verhoogde kans betekent niet dat je het hebt of krijgt. En een normale kans betekent niet dat je het niet kunt krijgen.
Wat kun je met je uitslag?
Je weet of je aanleg hebt die zwangerschapsdiabetes waarschijnlijker maakt, via je suikerverwerking en je insulineproductie. Zo weet je waar je tijdens een zwangerschap op moet letten. Daardoor kun je je voeding en beweging daarop afstemmen, en kan je arts zo nodig vaker je bloedsuiker en de groei van de baby controleren.
Hoe komt het?
Tijdens de zwangerschap veranderen de hormonen sterk. Vooral hormonen uit de placenta maken lichaamscellen minder gevoelig voor insuline. Normaal maakt het lichaam dan extra insuline aan om dat op te vangen. Lukt dat niet goed genoeg, dan ontstaat een te hoge bloedsuikerspiegel.
Hoe wordt de diagnose gesteld?
Met een glucosetolerantietest (OGTT), meestal tussen week 24 en 28 bij vrouwen met risicofactoren. Had je eerder zwangerschapsdiabetes, dan vaak eerder, rond week 16 tot 18. Alleen een arts of verloskundige kan de diagnose stellen.
Wat kun je doen?
Gezonde voeding en beweging: Je eetpatroon aanpassen en meer bewegen kan helpen om de bloedsuiker onder controle te houden.
Medicijnen: Zijn leefstijlaanpassingen niet genoeg, dan kan je arts medicijnen of insuline overwegen.
Extra controles: Je arts kan vaker willen controleren hoe het gaat met je bloedsuiker en de groei van de baby.
Wanneer is de test zinvol?
Heb je risicofactoren zoals overgewicht, PCOS of diabetes in de familie? Of had je eerder zwangerschapsdiabetes? Dan kan de uitslag richting geven, voor jou of als aanleiding voor je arts om gerichter te kijken.
Goed om te weten
Zwangerschapsdiabetes verdwijnt meestal na de bevalling. Wel kan het risico op diabetes type 2 later verhoogd zijn; een gezonde leefstijl blijft daarom ook daarna belangrijk.
Je aanleg voor diabetes type 2 zie je in iGene Health, bij de aandoeningen.
De test stelt geen diagnose en stuurt niet direct aan op behandeling. Hij geeft aanvullende informatie op basis van je DNA.
Tijdens de zwangerschap
Zwangerschapsvergiftiging
Bij ongeveer 4% van de eerste zwangerschappen
Zwangerschapsvergiftiging, ook wel pre-eclampsie, is een ernstige complicatie tijdens de zwangerschap. Het belangrijkste kenmerk is een te hoge bloeddruk, vaak met eiwitverlies via de urine. Het ontstaat meestal na 20 weken zwangerschap. Wie het eerder had, heeft ongeveer 30% kans op herhaling.
Het kan schade veroorzaken aan de nieren, lever en hersenen van de moeder, en de baby loopt risico op groeivertraging of vroeggeboorte. Vroege herkenning is daarom belangrijk.
Welke klachten geeft het?
Hoofdpijn
Wazig zien
Vochtophoping: opgezwollen handen, voeten of gezicht
Kortademigheid
Een strak gevoel rond het hoofd of de buik
Bij een ernstigere vorm: pijn in de bovenbuik en een verminderde werking van nieren en lever
Wat zegt je DNA?
Zwangerschapsvergiftiging ontstaat niet door één oorzaak, maar je genetische aanleg kan wel een belangrijke rol spelen. De test kijkt naar variaties die deze processen kunnen beïnvloeden:
Bloeddrukregulatie: hoe je lichaam de bloeddruk regelt (het RAAS-systeem)
Bloedstolling: variaties waardoor bloed sneller stolt, wat de doorbloeding van de placenta kan verstoren
Afweerreactie: variaties die de balans van het afweersysteem verstoren, waardoor ontstekingen ontstaan
Vaatfunctie: de vorming van bloedvaten in de placenta
Homocysteïne: breekt je lichaam deze stof niet goed af, dan kan dat bloedvaten beschadigen
Betrokken genen o.a.:AGTACEACE2F5F2MTHFRVEGFNOS3
De uitslag laat zien of je genetisch gezien een normale of een verhoogde kans hebt. Een verhoogde kans betekent niet dat je het hebt of krijgt. En een normale kans betekent niet dat je het niet kunt krijgen.
Wat kun je met je uitslag?
Je weet of je aanleg hebt die bij zwangerschapsvergiftiging een rol kan spelen: in je bloeddrukregeling, bloedstolling, afweer, vaatfunctie en homocysteïne. Zo weet je of je extra alert moet zijn op je bloeddruk. Daardoor kun je al vóór de zwangerschap werken aan een gezond gewicht, voldoende beweging en niet roken, en kan je verloskundige of arts zo nodig vaker controleren.
Hoe komt het?
De precieze oorzaak is nog niet helemaal duidelijk. Het lijkt te maken te hebben met een verstoorde ontwikkeling van de placenta, vooral van de bloedvaten die de placenta van zuurstof en voedingsstoffen voorzien. Een verstoorde doorbloeding kan ook de bloedvaten van de moeder beschadigen.
Hoe wordt de diagnose gesteld?
Op basis van een hoge bloeddruk (vanaf 140/90 mmHg) na 20 weken zwangerschap, samen met eiwit in de urine. Daarom worden bloeddruk en urine standaard gecontroleerd bij de zwangerschapscontroles. Alleen een arts of verloskundige kan de diagnose stellen.
Wat kun je doen?
Gezonde leefstijl: Een gezond gewicht, voldoende beweging en niet roken kunnen bijdragen aan een lager risico. Dat geldt al vóór de zwangerschap.
Extra controles: Vermoedt je arts of verloskundige een verhoogd risico, dan kan hij of zij vaker willen controleren tijdens de zwangerschap.
Behandeling tijdens de zwangerschap: Ontwikkelt zwangerschapsvergiftiging zich, dan zijn er mogelijkheden om de hoge bloeddruk te behandelen.
Wanneer is de test zinvol?
Komt zwangerschapsvergiftiging in je familie voor? Of had je eerder hoge bloeddruk tijdens een zwangerschap? Dan kan de uitslag richting geven, voor jou of als aanleiding voor je arts om gerichter te kijken.
Goed om te weten
Zwangerschapsvergiftiging is niet altijd te voorkomen, maar vroege herkenning en goede begeleiding kunnen helpen. En een zwangerschapsvergiftiging bij een eerste zwangerschap betekent niet automatisch dat het bij een volgende opnieuw gebeurt.
De test stelt geen diagnose en stuurt niet direct aan op behandeling. Hij geeft aanvullende informatie op basis van je DNA.
Hoe werkt het?
1 Bestel je test
2 Spuug in het buisje
3 Maak je code aan
4 Stuur het terug
5 Uitslag in je app
Je uitslag in de app
Je uitslag, helder en altijd bij de hand.
Per onderwerp vind je alles op één plek: wat het inhoudt, hoe het ontstaat, welke klachten erbij horen en hoe de diagnose wordt gesteld. Daarnaast zie je je persoonlijke genetische aanleg, welke andere risicofactoren meespelen en welke leefstijladviezen bij jouw uitslag passen.
Alleen jij ziet je uitslag. Jij kiest of je die deelt met je arts of specialist.
Loop je al bij een specialist? De uitslag kan aanvullende informatie geven die je kunt meenemen.
Eén keer testen. Je DNA verandert niet, dus de uitslag blijft je hele leven geldig.
